Ik geloof niet in horoscopen...hoewel?

 

 

 

 

Het is twee jaar geleden dat ik mijn laatste 6 uurs loop heb gelopen en toevallig was dat ook hier in Epe. Dit jaar was het eerst eigenlijk niet de bedoeling dat ik hier zou lopen maar ik wil een paar dingen uittesten met eten en drinken dus dan is zo'n loopje op een baan wel praktisch. Stel dat mijn experiment niet lukt en ik kotsend uit moet stappen, dan is het wel handig dat ik dan niet nog een paar km in de kou hoef af te leggen voor ik bij mijn droge kleding ben.

 

Op donderdag heb ik als warming-up een 25 km lange en natte wandeling gemaakt in de omgeving van Hoogerheide dus de spieren zijn weer soepel.

 

Meestal als ik aan een loopje begin heb ik 3 kwartier nodig om in mijn ritme te komen maar vandaag voelt het vanaf de eerste minuut al goed. In het eerste uur leg ik 11,3 km af en dat is natuurlijk voor mijn doen belachelijk hard. Dat ga ik echt geen 6 uur volhouden. Elk uur krijg ik van Jos een verrijkte eierkoek en elk half uur een bidon met mijn eigen brouwsel. Oliebollen schijnen volgens Dr. Frank gezonder te zijn dan eierkoeken, las ik deze week in de krant. En meneer Frank heeft een titel voor zijn naam staan dus hij zal er wel verstand van hebben denk ik. Morgen zal ik die gezonde oliebollen dus gaan eten maar omdat ik ook een titel voor mijn naam mag gebruiken houd ik het nu even bij mijn eigen onderzoekje. Bovendien: heb je ooit wel eens iemand een oliebol bij een hardloopwedstrijd zien eten? Ik niet, en ook nog nooit iemand een eierkoek met oud en nieuw.

 

Na het tweede uur heb ik er al 54 rondes opzitten, goed voor 22,7 km. Ik tel zelf de rondjes want dat houdt me lekker bezig. Daar kan ik mooie sommetjes mee maken en dromen van een prachtig eindresultaat. Want dat er straks een grote dip gaat komen kan niet anders. Het derde uur gaat voorbij en ik heb 81 rondjes. Omdat ik nog steeds geen dip voel aankomen vraag ik overmoedig aan Jos hoeveel km 160 rondjes is. Dat zal dan 67,5 km zijn. Een mooie afstand om nog even van te mogen dromen. Na vier uur nog steeds geen dip, wel 108 rondjes en een mooie regenboog. Maar een regenboog ontstaat alleen als er een combinatie van zon en nattigheid is. En die nattigheid valt in de vorm van een stevige regen/hagelbui op onze arme hoofden. Ik krijg het meteen ontzettend koud en mijn benen verstijven. Zie je wel, daar komt de dip.

Maar de bui duurt niet lang en die stijve benen gaan ook weer over en het vijfde uur gaat zonder problemen (135 rondes). Ik snap er niets van en blijf dus maar het tempo aanhouden. Wat moet ik anders? Ik heb al lang uitgerekend dat als ik nu zou vervallen in een tempo van 10 km/uur, ik nog steeds een heel dik PR ga lopen.

Pas na 5 uur en 45 minuten krijg ik hele stijve kuiten en 5 minuten later begin ik me ook wel een beetje moe te voelen. Maar hé, dat mag! Nog maar een klein stukje. Na 160 rondjes roep ik tegen Jos 'HEBBES!!!!'.  Onbegrijpelijk dat die droom van 3 uur geleden uitkomt. Ik heb zelfs nog tijd over voor rondje 161 en 29 extra meters. Ik snap er niks van maar ben er wel heel erg blij mee. Mijn kuiten iets minder maar ze hebben wel eens slechter gevoeld.

 

Mijn afstand is dus uiteindelijk 67,971 km geworden en daarmee verbeter ik mijn 3,5 jaar oude PR met 3,5 km. Ook mooie cijfertjes, of niet dan? Het is mijn 4e PR van dit jaar. Ik snap er helemaal niets van. Dit komt echt niet alleen door mijn eet- en drinktestje maar vandaag klopte gewoon alles. Die dagen zijn zeldzaam en ik ben blij dat ik met zo'n dag mijn loopjaar af mag sluiten. Afgelopen jaar was voor mij op sportief gebied niet zoals ik het had gewild (ondanks die PR's) en privé ging het ook niet helemaal prettig. Maar ook die jaren horen erbij en ik verwacht dat het nieuwe jaar alleen maar beter gaat worden.

 

De twee marathons en deze ultra die ik in december liep zijn een soort slaap-wandelingen geweest tijdens mijn winterslaapje. Ik heb mezelf tot eind februari de tijd gegeven om met dat winterslaapje verder te gaan (echt waar Henri). De komende 2 maanden mag ik dus nog wat aanklooien voor het serieuzere werk weer gaat beginnen.

 

Ik wens iedereen een veilig uiteinde en een gelukkig, blessurevrij en vooral gezond 2012. Geniet van de oliebollen maar als je liever een eierkoek eet vindt ing. Jannet dat ook prima. Laat het je smaken!

 

Foto's:

Van Jos Lange: hier.

Van Toli Schanssema: via zijn website.

'Heb je je mooie nieuwe trailschoenen vandaag niet aan?', vraagt Henk Geilen me vlak voor de start.

'Nee Henk, vandaag lopen we op asfalt en dus heb ik ze niet nodig', vertel ik hem. Sommige mensen moet je ook echt alles uitleggen....

 

Vandaag lopen we in Spijkenisse, voor mij de eerste keer. Het is best druk maar dat komt voornamelijk omdat tegelijk met de marathon ook een halve marathon start. Die lopers slaan na 9 km af en dan is het rustiger. Na een km of 3 loop ik de 3.45 groep met hazen Jan v.d. Erve en Mo Idrissi voorbij en meteen daarna begint het stevig te hagelen en is er vlakbij een hevig onweer. Ik ben niet bang voor onweer maar ik houd er niet van als ik alleen op een dijk loop. Dus laat ik me weer afzakken naar de groep. En daar wil ik dan inblijven tot het onweer en de hagel voorbij is. Maar wanneer ik daarna naar voren kijk loopt daar bijna niemand en besluit ik dat ik me vandaag van mijn beste kant zal laten zien en me ook eens zal gedragen als een normaal mens. Ik blijf dus in de groep meehobbelen. En hoewel ik een bloedje hekel heb aan het in een groep lopen is het toch wel leuk. Een groot gedeelte loop ik samen met Peter van Gils, de man die Jan v.d. Erve hielp bij zijn Spartathlonavontuur, dus er is genoeg te kletsen.

Jan komt nog even bij me lopen om me met een grote grijns op zijn gezicht te vragen of ik nu echt in zijn haasgroep blijf lopen maar ik vertel hem dat ik vandaag de kans niet onbenut zal laten om minstens 1 seconde voor hem te eindigen. Zo vaak krijg ik die kans niet en hij moet zich nu netjes aan zijn voorgeschreven tijd houden. Hij vindt het goed. Yes!!

Nu dat dus geregeld is loopt het een stuk ontspannender voor me en bij de 31 km loop ik ineens voor de groep. En dat ging echt per ongeluk omdat ik aan de zijkant liep en mijn eigen tempo aan hield. Ik loop dus maar door en haal de laatste 11 km nog een flink aantal mensen in. Pieter den Edel komt achter me aan en hij zal een mooi nieuw PR lopen. 

 Op sommige stukken staat een flinke wind en dan mis ik de groep toch wel een beetje. Maar gelukkig blijft het wel droog. Mijn eindtijd is 3.42.48 en dat is meer dan 1 seconde voor Jan.

 

De organisatie van deze marathon is prima op een paar kleinigheden na. Zo had ik best een stukje banaan gelust onderweg en had ik zelf de tafel voor het afhalen van de startnummers niet vlakbij de ingang van de tent gezet. Nu kon er nauwelijks nog iemand naar binnen of buiten. Verder niets dan lof.

 

Toen ik na de Röntgenlauf naar de auto wilde wandelen viel mijn oog bij de expo aldaar op een doos met mijn favoriete merk schoenen (Saucony Grid Jazz). Een mooie aanbieding en ze hadden ook nog mijn maat. Maar de kleur en de zool vond ik er anders uitzien dan ik gewend was. Het bleek de trailuitvoering te zijn. Schoenen gepast en een stukje op gelopen en ze liepen lekker dus heb ik ze gekocht.

 

Tot nu toe liep ik altijd op alle ondergronden op mijn normale schoenen. Bospaden, bergen, gras, modder, strand, sneeuw, door water, noem maar op en dat ging allemaal prima. Maar tegenwoordig schijn je daar dus speciale schoenen voor nodig te hebben want dat is veel beter. En dan heet het ook geen onverharde ondergrond, zoals ik het altijd noem, maar een trail. Ik moet toegeven dat dat inderdaad wel heel stoer klinkt en het lijkt ook alsof het veel zwaarder is.

Met mijn nieuwe sloffies heb ik een paar trailtrainingen gedaan over gras, zand, modder, natte bladeren, schapenkeutels en natuurlijk ook asfalt want daar moeten ze ook goed op kunnen lopen. Dat ging allemaal prima dus ik heb vandaag hoge verwachtingen van de marathon.

 

Op de site van de marathon staat:

 

Mist boven de weilanden en boven de sloot waar ik langs loop.

 

Mensen in de file, langzaam rijdend. Nog langzamer dan ik loop. Even zwaaien. Beetje gemeen maar wel leuk.

 

Langs het kleine strandje. Stil.

 

Door het bos. Stil. Een roofvogel zit hoog in de boom en kijkt met een boze blik mijn kant op. Wat doet zij hier in mijn territorium? Ik praat zachtjes tegen hem. Of is het een haar? Ik doe niks, blijf maar lekker zitten. Het beest verstaat er natuurlijk niks van, vindt mij maar een raar wezen. En gelijk heeft hij/zij.

 

De ligfietser. We komen elkaar minstens drie keer in de week tegen. In Almere als ik laat in de middag train of op de brug tussen Almere en Huizen als ik naar mijn werk loop en hij naar zijn werk fietst. En altijd is daar even die groet, een handje omhoog en een glimlach.

 

De wereld die wakker wordt. Kinderen die naar school worden gebracht, honden die worden uitgelaten, de krantenjongen die klaar is met zijn ronde, de vogeltjes die fluiten, de automobilist die me voorrang verleent terwijl hij het zelf heeft. Goedemorgen wereld!

 

De jongeman die breed lachend naast me komt fietsen. 'Mijn beugel is er net uitgehaald. Zo vet gaaf!'

 

Posters die aan bomen hangen die vertellen dat Lydie vandaag 50 is geworden.

 

 

Een jochie, slingerend op zijn fietsje, die aan zijn vader vraagt waarom die mevrouw loopt. Papa weet het niet. Ik wel. 

 

Zomaar een greep uit de belevenissen in het leven van een ultraloopster. Het zijn die kleine dingen, waar je zo blij van kunt worden.

Hallo, mag ik me even voorstellen? Ik ben Tobias, de grote baas in huize Lange. Ik heb twee knechten, nl. Jos en Jannet. Over die laatste wil ik het even met jullie hebben. Die Jannet heeft al een tijdje niet meer op haar weblog geschreven want ze had niets te melden zei ze. Ze is een beetje aan het uitrusten, winterslaap noemt ze dat. Wat een raar woord, winterslaap? Het is niet eens winter en slapen kun je het hele jaar door.

Maar ze bedoelt volgens mij dat ze dan wat minder loopt. Daar merk ik niets van. Ze gaat wel heel erg vaak de deur uit. Soms is ze dan ook al snel weer terug maar soms blijft ze ook een hele dag weg. En de ene keer begint ze hier voor het huis te lopen en een andere keer gaat ze met een grote tas met zo'n blauw ding op wielen weg. Een auto heet dat, geloof ik? Ik kan dat allemaal goed in de gaten houden hier op mijn favoriete plekje voor het raam. Het lijkt wel of ik slaap maar ik doe natuurlijk alsof. Mijn knechten hebben dat niet door, die denken dat ik oud wordt en daarom meer slaap dan anders. Die knecht van me, Jannet, zou dat ook eens moeten doen. Die zegt ook vaak dat ze moe is en daarom nu dat winterslaapje doet. Maar ze ging wel elke keer lopen ergens in Brabant. Daar ging ze samen met die andere knecht naar toe en ze keken dan een beetje sip als ze 's avonds laat thuiskwamen. Er schijnt daar iemand ziek te zijn geweest waar ze dan naar toe moesten en dan nam ze haar loopschoenen mee om er even tussenuit te kunnen. Maar pas keken ze nog sipper en hoefden ze niet meer naar Brabant. Het fijne weet ik er ook niet van, behalve dan dat ze mij dus de hele dag aan m'n lot overlieten. Ach, dat is ook wel eens lekker, ik vind het niet zo erg. En ze ging ook nog naar een andere Brabander om te wandelen. Hoezo winterslaap, die knecht van me is meer weg geweest dan ooit.

 

Afijn, wat ik zeggen wilde, die knecht heeft dus niets te melden over die hobby van d'r en daarom doe ik het maar.

Ze vond het afgelopen jaar een beetje teleurstellend. Haar doel was een goede 24 uur, een goede 12 uur en het Kölnpfad. Die 24 uur is haar wel gelukt maar die andere twee niet. Ik vraag me dus af waarvan ze dan moe is geworden? Ze heeft niets gedaan! Toen wilde ze eigenlijk nog ergens op één of andere baan 250 rondjes gaan lopen maar dat heb ik haar afgeraden. Waarom zou ze 250 rondjes gaan lopen als er niets te vangen valt? Ze was niet in vorm om een lekker hapje als bijvoorbeeld een PR te vangen dus heb ik haar aangeraden om even goed uit te rusten en geen wedstrijden te lopen. Soms is ze best verstandig en luistert ze naar me. En dat is maar goed ook want ze had die dag niet eens kunnen lopen vanwege dat gedoe in Brabant wat ik net al noemde.

 

Nu loopt ze dus even niet van die loopjes waar ze moe van wordt en heeft ze dus wat meer tijd voor mij. Is ook niet altijd even leuk want heb je wel eens zo'n zweethand over je bol voelen gaan? Gatver, dat is echt niet prettig! Als ze thuiskomt begroet ik haar meestal even, omdat ik best een aardige baas ben. En dan praat ze tegen me en aait me over mijn lijf. Dat is wel prettig maar ik zou het fijner vinden als ze eerst haar handen zou afdrogen en die stinkkleren uit zou doen. Ik houd niet van zweetluchtjes. Maar ik klaag niet hoor want daarna krijg ik meestal wat lekkers van haar. 

 

2004: 7:25:39 (28e)

2006: 6:51:14 (16e)

2007: 6:22:47 (13e)

wordt vervolgd.....

 

Een mooi rijtje maar het is dus alweer 4 jaar geleden dat ik aan deze mooie loop heb meegedaan. Dit jaar mocht ik weer meedoen.

 

De Röntgenlauf bestaat uit één ronde van 63,3 km en is eigenlijk een wandelroute rondom Remscheid. Het is voor 50% onverhard en bevat 850 hoogtemeters. Niet wereldschokkend maar genoeg om er een pittig parcours van te maken.

Het is ook mogelijk om een marathon of halve marathon te lopen en dan stap je dus na die afstand uit en wordt met een bus terug gebracht naar het start/finishgebied.

Het vervolg:

2011: 6:32:32 (7e)

Niet mijn beste tijd op dit parcours maar ik ben er heel erg tevreden mee. Voor het eerst in alle jaren dat ik mee heb gedaan win ik ook eens een prijsje in de tombola, een mooi functioneel shirt. En nog precies de goede maat ook.

Kasteel Den Alerdinck.

 

Zeg tegen iemand 'marathon' en de eerste reactie zal 'New York' zijn. Zeg tegen iemand 'wandelvierdaagse' en je krijgt als reactie 'Nijmegen'. Oké, ik moet toegeven dat ik New York heb gelopen maar aan Nijmegen zal ik nooit meedoen. Te veel drukte, te veel 'gezelligheid',  te veel asfalt, te veel muziek, te veel regeltjes en te veel waardering voor een paar wandelingen. Niks voor mij. Dus wandelde ik dit jaar de Heuvellandvierdaagse in Limburg en afgelopen week de Sallandse wandelvierdaagse. Een paar duizend deelnemers en gelukkig weinig publiek langs de kant. Heerlijk rustig door de natuur met regelmatig een zandpad. Op een paar plaatsen is het wat drukker als alle routes bij elkaar komen en daar is het soms wel lastig om je eigen tempo te kunnen blijven wandelen. Wij wandelen vaak net iets sneller dan de meesten en dus moeten we dan door de berm. Maar gelukkig zijn deze stukken beperkt tot een paar plaatsen. Jack en ik hebben, net als vorig jaar, meegedaan aan de 4x30 km. De dagen in het kort:

 

Vandaag mogen we 30,7 km wandelen. Van vorig jaar weet ik nog dat deze dag de meeste open stukken heeft van alle dagen en dat komt goed uit want het waait behoorlijk en de regen komt met bakken uit de lucht. Maar gelukkig is het parcours t.o.v. vorig jaar iets gewijzigd en bevat het nu meer bospaden en dus ook meer modder. We nemen na 20 km een pauze in een restaurant in Wijhe en de kok daar geeft ons de blije mededeling dat het vanaf nu droog zal blijven en de laatste 10 km wandelen we inderdaad droog en komen onder een strakblauwe lucht aan bij de finish.

Bij de EHBO is het een topdrukte. Door de regen hebben veel mensen nu al last van blaren. Wij gelukkig niet en zullen die ook de komende dagen niet gaan krijgen.

Omdat mij regelmatig wordt gevraagd hoe snel/langzaam ik wandel zal ik ook onze tijden noemen die we onderweg zijn geweest. Vandaag waren we na 5:32 uur bij de finish, inclusief bijna drie kwartier rust/opwarm/opdroogtijd (netto tijd is 4:49).

 

Vandaag hoeven we maar 29,1 km en omdat we dat best wel kort vinden wandelen we nog een dikke km verkeerd. We hebben ons natuurlijk niet voor niets ingeschreven voor de 4x30 km. De routepijlen zijn altijd heel duidelijk en niet te missen maar op één punt vandaag dus niet. En omdat de mens nu éénmaal een kuddedier is wandelt iedereen klakkeloos achter zijn/haar voorganger aan. Gelukkig komen we wel weer op de goede route uit.

Vandaag een zeer grote verbetering van de route t.o.v. vorig jaar. We lopen over het landgoed van kasteel Den Alerdinck i.p.v. erlangs zoals vorig jaar en dat is zeer de moeite waard.

We houden het vandaag ternauwernood droog. Boven Raalte zien we een flinke onweersbui, het flitst en dondert daar behoorlijk. Maar wanneer wij uitgewandeld zijn hebben we geen spettertje regen gehad. Bij de EHBO staat weer een lange wachtrij met blaareigenaren.

We hebben net zo lang als gisteren gewandeld maar onze pauze is 10 minu-ten korter. Bruto 5:20, netto 4:48

 

Het leuke van het wandelen van korte afstanden is dat je 's middags ook nog een wandelingetje kunt maken en dus gaan we het dorp verkennen waar we logeren, Haarle. Geen bal aan, eerlijk gezegd.

 

Vandaag is de route precies 30 km en weer hebben we geluk met het weer want het blijft de hele dag droog. Pas 's avonds als wij allang uitgewandeld zijn gaat het hard regenen.

We stappen flink door en halen dus ook veel mensen in wat ons nogal wat reacties oplevert. Met dank aan Jack want die weet het ook goed uit te lokken door mij voorop te laten wandelen om zo voor hem vrij baan te maken en dan te verkondigen dat hij me maar net bij kan houden. En ik heb nog wel de kleinste beentjes van ons tweeën.

Na 5:06 zijn we alweer binnen en daarvan is 4:36 de tijd die we gewandeld hebben. We komen op dreef.

 

Omdat Jack heeft gelezen dat er vlakbij ons hotel de Palthetoren moet staan gaan we daarnaar op zoek. Volgens een voorbijganger moeten we gewoon het pad aflopen en dan lopen we er tegenaan. Mooi niet dus. We zien heel veel heide, een prachtig bos, een piepklein huisje daar middenin en eindigen tenslotte bij een hoog hek waarachter iets lijkt te staan wat heel misschien wel een torentje zou kunnen zijn. Maar zoals we het op een plaatje hebben gezien kunnen we het niet ontdekken. Morgen gaan we het via een ander pad proberen.

 

De laatste dag alweer en we hoeven maar 29,3 km af te leggen. Bij de start is het een schamele 2 °C maar 's middags komt daar gelukkig nog 10 graden bij.

Vandaag doen er veel dagwandelaars mee en op de smalle paden is dat soms wel lastig. Deze dagwandelaars zijn veelal te herkennen aan de vrolijke uitdossingen en voor 99% zijn het vrouwen waardoor Jack een beetje sip moet concluderen dat hij een vrouwensport beoefent.

We stappen nog steviger door dan de vorige dagen en al na 4:45 zijn we binnen (netto 4:22). Ons kruisje is weer binnen.

 

's Middags doen we een tweede poging om de Palthetoren te ontdekken en nu lukt het wel. Omdat ik daar blij mee ben maak ik er dus ook meteen maar 5 foto's van. Deze en een paar andere foto's van de vierdaagse zijn hier te zien.

 

Twee jaar geleden deed ik ook mee aan deze mooie tocht en toen had ik er 7 uur en 16 minuten voor nodig. Dat zou ik toch wel een stukje sneller moeten kunnen. Dus als ik nou eens niet zo veel loop te ouwehoeren en geen foto's ga maken onderweg zoals toen, moet dat toch wel flink sneller kunnen. Maar wil ik dat wel? Want de loopjes van Willem moet je niet lopen voor een snelle tijd of om de wedstrijd te willen winnen. Het zijn nl. geen wedstrijden. Maar ik heb er vandaag wel behoefte aan om lekker door te lopen en te kijken of ik nog wel een ultra kan lopen. Mijn laatste ultra liep ik nl. alweer 4 maanden geleden.

 

Helaas voor mij is aan het lekkere warme weer van de laatste weken een einde gekomen. De weersvoorspellingen zijn niet best, 90% kans op neerslag. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het ook 90% van de tijd regent. En dat deed het vandaag gelukkig ook niet. Eén flinke hagelbui mocht ik opvangen, de rest van de dag was het voornamelijk zonnig.

 

Gelukkig doet Willem Mütze niet mee aan de Jannet-boycot en mag ik hier gewoon samen met nog 50 à 60 man/vrouw en 1 hond op stap. En Willem doet er zoals gewoonlijk ook alles aan om iedereen weer tevreden aan de finish te krijgen. Zelfs mij.

Ik heb een tot de rand gevulde camelbak bij me. Niet echt nodig want er is genoeg verzorging onderweg. Omdat dit eigenlijk een wandeling is heet dat vandaag de rust. En ik kan het weten want ik wandel ook als het me toegestaan wordt.

De man die bij de rust op 13 km staat raadt ons aan om hier nog goed te eten want dat zal ons na 40 km niet meer lukken. Oh nee? Dat dacht ik toch echt wel!  Ik neem bij elke rust een boterham en 3 bekers drinken en daar tussenin drinken uit mijn camelbak die daardoor gelukkig minder op mijn ruggengraat (die ik dus heb en waar ik blij om ben en daarom vertel ik het nog maar een keertje) drukt.

Het lopen gaat er niet minder om want dat gaat prima. Rustig omhoog en weer naar beneden en dat heel vaak want we mogen ongeveer 1000 hoogtemeters overbruggen. 

Mijn eindtijd is 6.26.11. Toch een stukje sneller dan in 2009 en dat komt mede doordat ik nu niet charmant op een bankje voor de foto heb geposeerd maar ook omdat ik lekker ontspannen en zonder problemen door heb kunnen lopen. Toch een prettig idee dat ik nog een ultra kan (en mag) lopen.

Over drie weken wil ik aan de Röntgenlauf meedoen. Die is wel een beetje vergelijkbaar met Berg en Dal, behalve dan dat er een paar duizend mensen meedoen. Het is wel een Duits loopje....als dat maar goed gaat.

 

Ik weet het niet hoor, maar het lijkt wel of er een soort van Jannet-boycot aan de gang is. Toen ik in Berlijn een 12 uursloop wilde meedoen werd die afgelast. Daarna in Keulen een beetje vreemde organisator die het spoor bijster was en vandaag een dwarse mevrouw bij het inschrijfbureau van de najaarstocht in Zevenbergen. Voor wie het niet weet: Zevenbergen ligt in Brabant waarvan ik altijd dacht dat de mensen er zo gemoedelijk waren.

Deze mevrouw vond het vandaag dus niet goed dat wij drie kwartiertjes later startten dan in de regeltjes was vastgelegd. Ook niet toen we vertelden dat we dat wel vaker deden (eigenlijk altijd) omdat Jack afhankelijk van het OV is en dus niet eerder aanwezig kan zijn. Ook niet toen we aangaven dat wij die 25 km binnen 4 uur zouden lopen en dus ruim voor de sluitingstijd binnen zouden zijn. Het antwoord was en bleef onverbiddelijk NEE!

Oké, dan gaan we dus zwart wandelen als je dan toch geen inschrijfgeld van ons wilt accepteren. Ook goed.

Dus gingen we op pad. Na 2,5 uur kwam er een auto met 2 mannen naast ons rijden. Of wij aan de wandeltocht meededen? Ja dus, of iets wat er op lijkt. Dan hebben we mooi pech want hij ging de pijlen opruimen. Jack probeerde de man nog tot rede te brengen want er was immers nog 3,5 uur de tijd om 10 km te wandelen en tot het sluitingsbureau dicht zou gaan. Maar de pijlen werden voor onze neus weggehaald.

Ook al niet erg, dan gaan we over op een knooppuntenroute. En die was erg leuk. Tot we weer op het parcours van de 15 km kwamen maar daar zijn we toen ook maar weer vanaf geweken want wij hadden een leukere route ontdekt. En dus brachten we nog even een bezoekje aan de kinderboerderij waar we een demonstratie zagen van een hond die aan het schapendrijven was. Daarna naar de finish die nog ruim een uur open moest blijven maar waar wij ons nu niet hoefden af te melden. Bij de buren konden we nog even de open dag van het fitnesscentrum bezoeken en dat was eigenlijk veel leuker.

Al met al een mooie wandeling maar in Zevenbergen komen wij niet terug.