De pijn verdwijnt, de prestatie blijft.
(Jos Lange)
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Jannet Lange
 
 
PR's:
        : 3:34:32 (Utrecht, 2011)
             (3:34:16, Roelofarendsveen, 2012)
50 km   : 4:21:39 (Glimmen, 2011)
100 km  : 9:44:30 (Deventer, 2009)
100 mijl : 18:19:51 (tt Steenbergen, 2012)
6 uur     : 67,971 km (Epe, 2011)
12 uur   : 110,687 km (Santpoort-Noord, 2012) 
24 uur   : 206,258 km (Steenbergen, 2011)
48 uur   : 304,564 km (Bornholm (DK), 2012)
Spartathlon: 35:24:12 (2010)
 
Gelopen:
123 Marathons + 101 Ultra's (12548 km)
In 2013:
16-2: 50 km, Texeltrail, 5.05.32
 2-3 : M, Galgenbergmarathon, 5:19:00
   
Wandeltochten: 
93 wandelingen (2814 km)
In 2013:
5-1  : 25 km, Geldermalsen
26-1: 25 km, Roosendaal*
2-2  : 30 km, Breda
23-2: 25 km, Dordrecht
9-3  : 25 km, Oudenbosch
16-3: 30 km, Leerdam
*hardgelopen
 
 

 

11-11-2012: Steinhart 500, Steinfurt (GER)

Na de marathon zit ik op een bankje wezenloos voor me uit te staren. Gehuld in plastic, in de ene hand een beker lauwe thee en in de andere hand een flesje bier, ook lauw. Ik ben te moe om te drinken maar heb een grote grijns op mijn gezicht. Naast me staat een baksteen, de herinnering die we kregen. Een herinnering aan weer een mooie marathon.

Ik ben ganz nach der Kl*ten gegangen, total kaputt und kann kein pap mehr sagen maar ben blij.
Ik wilde weer eens een marathon flink doorlopen en dat is me vandaag gelukt. Met mijn tijd van 3.47.41 ben ik dik tevreden. Het klink niet zo snel maar dit parcours was ook niet snel met zijn vele vals plat en die ene nare hobbel, de Buchenberg.

En nu zit ik hier dus te zitten en denk terug aan het prachtige parcours en hoe het ging. Drie rondes moesten we lopen van 13 km en een beginrondje van 3 km. Dat beginrondje was vlak, de eerste ronde van 13 km leek vlak op die hobbel na. De verzorging was op zijn Duits, sehr gründlich, met 4 verzorgingsposten met lauwe dranken, brood en fruit. Alles goed aangegeven, op het overdrevene af. Ik zie echt wel dat ik een scherpe bocht om moet en dat er over 10 meter een Dixie op het pad staat.
In dat eerste rondje babbel ik wat met een paar Duitsers over de schöne Herbstfarben en ik merk dat het lopen me soepel afgaat. Dat is een goed teken.
In de tweede ronde van 13 km ontdek ik dat er toch wel veel vals plat in het parcours zit en is er niemand om mee te babbelen. Dat vind ik ook niet erg want ik loop graag alleen, zeker als het in zo’n mooie omgeving is.
Bij de derde ronde is het valse plat ineens nog veel valser en kan ik niet eens meer babbelen. De ondergrond is ook ineens een stuk modderiger. Maar het parcours blijft schitterend en ik kan nog steeds goed doorlopen. De ene na de andere haal ik in en dat loopt natuurlijk ook wel prettig. Jos loopt een stukje met me mee maar ik kan niks meer tegen hem zeggen. Hij ziet zo ook wel dat het goed gaat en rent binnendoor naar de finish. Daar kom ik na die 3.47.41 ook aan en krijg een baksteen in mijn handen gedrukt en plastic folie om me heen. Even een foto (wat zie ik er nog fris uit, zo voelde ik me niet) en dan neerploffen op het bankje. Zo moe ben ik lang niet meer geweest na een simpel marathonnetje.



Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl