De pijn verdwijnt, de prestatie blijft.
(Jos Lange)
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Jannet Lange
 
 
PR's:
        : 3:34:32 (Utrecht, 2011)
             (3:34:16, Roelofarendsveen, 2012)
50 km   : 4:21:39 (Glimmen, 2011)
100 km  : 9:44:30 (Deventer, 2009)
100 mijl : 18:19:51 (tt Steenbergen, 2012)
6 uur     : 67,971 km (Epe, 2011)
12 uur   : 110,687 km (Santpoort-Noord, 2012) 
24 uur   : 206,258 km (Steenbergen, 2011)
48 uur   : 304,564 km (Bornholm (DK), 2012)
Spartathlon: 35:24:12 (2010)
 
Gelopen:
123 Marathons + 101 Ultra's (12548 km)
In 2013:
16-2: 50 km, Texeltrail, 5.05.32
 2-3 : M, Galgenbergmarathon, 5:19:00
   
Wandeltochten: 
93 wandelingen (2814 km)
In 2013:
5-1  : 25 km, Geldermalsen
26-1: 25 km, Roosendaal*
2-2  : 30 km, Breda
23-2: 25 km, Dordrecht
9-3  : 25 km, Oudenbosch
16-3: 30 km, Leerdam
*hardgelopen
 
 

 

16-2-2012: Texeltrail (50 km)

Voor het eerst sinds mijn winterslaapjedipje speld ik weer eens een startnummer op. En niet voor zomaar een loopje maar een heuse trail. Ik ben lichtelijk allergisch voor die naam want die wordt in mijn ogen te pas en te onpas gebruikt. Organiseer je een trimloop die over bospaden gaat? Of door een weiland, over de heide of door de duinen en langs de zee? Noem het een trail en iedereen komt er als vliegen op de stroop op af. Dat mag natuurlijk maar een beetje overdreven vind ik het wel.
Voor zover ik me kan herinneren heb ik nog nooit een echte trail gelopen. Ik liep ze wel maar ze heetten nooit trail. Wel loop, marathon, ultra, zwaarste, rondje, x-uur, x-daagse, Lauf, run of thlon. Dus vol verwachting vertrok ik naar Texel voor mijn trailontmaagding. Dat ik dit nog mag meemaken op mijn 48e.

Normaal gesproken ben ik altijd maar dom bezig, trek willekeurig een paar schoenen aan en ga lopen. Maar deze keer had ik er goed over nagedacht en een paar echte trailschoenen aangetrokken. Voor betere grip enzo want die duinpaden en het strand trails zijn natuurlijk totaal niet begaanbaar op gewone schoenen. 

Vanaf de boot werden we keurig met een bus naar de start gebracht (en later ook weer terug) dus dat was prima geregeld. Ook prima geregeld vind ik het dat de starttijd van de 14 en de 25 km later is dan die van de 39 en 50 km zodat het bij de start niet zo heel druk is. Nog iets wat prima geregeld is zijn de verzorgingsposten, om de 6-8 km staat er ééntje met water, cola, sportdrank, ontbijtkoek, banaan en Bastognekoeken. Bastognekoeken! Die heb ik nog nooit ergens bij het lopen gekregen. Als dit bij elke trail zo is loop ik vanaf nu alleen nog maar trails.

Van Jos had ik het vriendelijke doch dringende verzoek gekregen om een beetje door te lopen zodat we de bus van 15.30 uur terug konden nemen en op die manier nog een beetje op tijd thuis te zijn. En ik wou nog wel rustig aan gaan doen en genieten onderweg. Gelukkig vindt Jos dat ook wel goed dus ik begin ergens in het midden van het veld rustig mee te hobbelen. Loop de anderen maar achterna want ik zie geen pijlen. En het is best moeilijk om die over het hoofd te zien want ze zijn groot en knalgeel. Daar kom ik achter wanneer ik mijn eerste na dik 2 km ontdek. Beter laat dan nooit. De route is uitstekend aangegeven met die knalgele pijlen en er hangen ook nog linten.
Het strand is prima begaanbaar. Er zijn een paar stukken mul zand maar daar kom ik ook wel overheen. Begin van deze week trainde ik nog in 15 cm vers gevallen sneeuw dus voor een laagje mul zand draai ik mijn hand niet om. Jammer dat het een beetje mistig is en het miezert af en toe. Het uitzicht is dus beperkt. Later wordt het wel iets beter maar echt helder gaat het niet worden.
Na het strand een stuk duin, langs kleine meertjes, de laatste restjes sneeuw en een enge man (oh nee, dat is een loper die alleen zijn jas maar uittrekt) en dan weer het strand op. Langs de Slufter, de duinen weer in, langs de Muy, door een moerassig stuk land, en weer naar de camping. Dat was de eerste lus. Door naar de tweede. Een stuk bos, duinen, strand, duinen en weer over de camping. En daar zie ik mijn grote vriend Wesley. Even een snelle aai over zijn kop. Voor de duidelijkheid: Wesley is een hond, ik aai meestal geen mannen over hun kop.
Hierna weer de eerste lus. Er komen nu meer wandelaars op het parcours. Een vrouw vraagt hoe ver we moeten. Ik moet niet maar ik mag 50 kilometer, antwoord ik. Waaat??? VijfTIG??? Yep! Nou, veel succes dan.
In de verte zie ik het hemelsblauwe jasje van Lex, soms kom ik dichterbij maar dan neemt hij weer afstand. Tot bij de verzorging op 33 km. Daar neemt hij net wat langer de tijd dan ik en ik ga hem voorbij. Nu heeft hij mijn kanariegele petje als richtpunt. Als ik mijn laatste lusje inga zeg ik tegen Jos dat we de bus van 15.30 uur wel gaan halen. Ik verwacht dat ik na iets meer dan 5 uur lopen wel binnen zal zijn. En dat klopt want na 5.05.32 heb ik de 50 km afgelegd.
Volgens mijn Garmin is het zelfs 900 meter verder dus we krijgen wel waar voor ons geld. Ik heb nog ruim de tijd om droge kleren aan te doen en de bus te halen. Zo is de hele familie Lange weer tevreden.

 

 



Samenvatting van deze dag:
50,9 km (waarvan plm. 11 km strand)
4˚C
miezerbuitjes
beetje mistig
2x natte voeten
tijd: 5.05.32
1 strandpaaltje 
1 sanitaire stop
1 blauwe plek op rechter scheenbeen (tip: trek op tijd je been terug als je een ijzeren klaphekje naar je toetrekt)
lekker gelopen
tevreden


Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl