De pijn verdwijnt, de prestatie blijft.
(Jos Lange)
Abonneren

Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!

Jannet Lange
 
 
PR's:
        : 3:34:32 (Utrecht, 2011)
             (3:34:16, Roelofarendsveen, 2012)
50 km   : 4:21:39 (Glimmen, 2011)
100 km  : 9:44:30 (Deventer, 2009)
100 mijl : 18:19:51 (tt Steenbergen, 2012)
6 uur     : 67,971 km (Epe, 2011)
12 uur   : 110,687 km (Santpoort-Noord, 2012) 
24 uur   : 206,258 km (Steenbergen, 2011)
48 uur   : 304,564 km (Bornholm (DK), 2012)
Spartathlon: 35:24:12 (2010)
 
Gelopen:
123 Marathons + 101 Ultra's (12548 km)
In 2013:
16-2: 50 km, Texeltrail, 5.05.32
 2-3 : M, Galgenbergmarathon, 5:19:00
   
Wandeltochten: 
93 wandelingen (2814 km)
In 2013:
5-1  : 25 km, Geldermalsen
26-1: 25 km, Roosendaal*
2-2  : 30 km, Breda
23-2: 25 km, Dordrecht
9-3  : 25 km, Oudenbosch
16-3: 30 km, Leerdam
*hardgelopen
 
 

 

Stichtse Dorpenpad


Het Stichtse Dorpenpad is een wandelroute van de Nederlandse Wandelsport Bond (NWB). De route tussen Driebergen en Rhenen is 48 km lang en is in beide richtingen geel/blauw gemarkeerd. Zo staat te lezen op de site. Over die markeringen kunnen we nog wel eens een discussie opzetten want die ontbraken regelmatig. Mocht je van plan zijn om deze route ook eens te willen lopen zou ik je zeker aanraden om niet alleen op de markeringen te vertrouwen maar ook een beschrijving mee te nemen of de route in je GPS te zetten. Dat laatste had ik gedaan. Ik had de route van internet gehaald maar ook die klopte niet geheel zodat ik nog mocht genieten van wat extra zwerfmomentjes. Ik kom altijd wel op de plaats waar ik wezen wil en dat is ook nu weer gelukt. Gestart in Rhenen en na 51,5 km door en door koud in Driebergen aangekomen. Zo koud dat ik nog maar nauwelijks mijn autodeur van het slot kon draaien.

Het begon zo mooi met een zonnetje, lekker joggen over de heuveltjes en af en toe een foto. De route ken ik gedeeltelijk van de Galgenbergmarathon en de fietsroute Heel de Heuvelrug, die ik vorig jaar liep. Het meeste is onverhard alleen was de grond nu keihard bevroren. Na een uur of twee was de zon verdwenen, er waaide een ijskoude wind, er viel motsneeuw en de batterij van mijn fototoestel was leeg. Dan maar geen foto's. Mijn goede humeur bleef. Nog wel.
Na 3,5 uur voor de zoveelste keer zoeken naar een markering. De Garmin had ook geen zin in om me te helpen, die vermelde alleen maar dat ik van de route af was. Dat wist ik al. Mijn vingers waren inmiddels dood, mijn neus bevroren, mijn ogen traanden, mijn motortje haperde, mijn humeur vertoonde haarscheurtjes en ik stond in Leersum vlak bij een bushalte. Zou ik.....natuurlijk niet, ik ben toch geen watje? Het zwaarste en langste stuk zat er al op. Doorgaan dus. Na 40 km had ik het wel helemaal gehad. Mijn humeur had ernstige schade opgelopen. Stomme rotroute. Stom rotidee om die vandaag te gaan lopen. Stomme rothobby. Tussen Doorn en Driebergen ook nog een stom rotstuk saai asfalt en ijskoud. In Driebergen weer niet duidelijk waar ik naartoe moet en een humeur dat op ontploffen stond. Op goed geluk een weg ingeslagen en een kilometer later zowaar een markering. Nou ben ik er vast wel bijna. Niet dus want Driebergen heeft een heel mooi park en daar mag ik nog doorlopen. Prachtig park maar ik had het mooier gevonden met een paar geel-blauwe markeringen of een Garmin die me vertelde waar ik naartoe moest. Maar die zegt alleen maar weer dat ik van het padje af ben. Ik ben het zat, ga het goede pad niet meer zoeken, hoor een spoorwegovergang pingelen en ren dus die kant op. Waar een spoorwegovergang is is een spoor. Waar een spoor is is een trein. En treinen stoppen bij een station. En laat daar nou toevallig mijn auto staan. Bij de overgang zie ik weer waar ik ben en sla een pad in waarvan ik weet dat die regelrecht naar het station leidt en daar zie ik weer een markering. Ben ik toch weer op het goede pad aanbeland.

Dit was een zware training mag ik wel zeggen. Maar ondanks dat heb ik toch een leuke dag gehad en een mooie route gelopen. Echt een aanrader. En deze dagen horen erbij, daar word je alleen maar sterker van. Of was ik al sterk zodat ik ook deze training tot een goed einde kon brengen? De kip of het ei, wie het weet mag het zeggen.

Van mij mag het nu onmiddellijk lente worden. Fijne temperaturen, ontluikende frisgroene blaadjes, bloeiende bloemen, lammetjes die dartelen in de wei, dat soort fijne dingen. Maar daar ziet het nog niet naar uit. Het is nu zondagmorgen 24 februari wanneer ik dit typ, het is grijs in Almere, er ligt 2 cm verse sneeuw en het sneeuwt nog steeds....zucht..... 

De paar foto's die ik onderweg nam kun je hier zien.

Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl